-
Brabant, de provincie waarin cultuur een hobby wordt.
Ik woon dus straks in een provincie waarin er geen gedeputeerde meer is voor milieu en waar cultuur onder “vrije tijd” gaat vallen.
Paardrijden. Dát is wat ik doe in mijn vrije tijd. Maar oh, wacht, ze gaan ook sport afbouwen, want dat heeft geen kernfunctie meer. Dus wat is het dan? Een hobby? En valt dat dan weer onder Vrije tijd?
Ik ben een beetje in de war.Zonder steun van de…
-
Fotograferen in tijden van Corona
Begin maart liep ik met mijn camera door een uitgestorven Avans Hogeschool. Ik moest portretten maken van een aantal medewerkers voor een nieuwe campagne. Het voelde al wat unheimisch. We mochten geen handen schudden, ik probeerde een beetje uit de buurt te blijven van mensen en had eigenlijk al het idee dat wat ik deed al niet meer “kon”.
Oh boy, wist ik veel dat ik dat ik nu achter mijn…
-
Werkweek
“Wat dóe jij dan de hele week Ilse?”
Nou, dat wisselt nog al eens! Sommige weken werk ik veel vanuit huis, andere weken ben ik praktisch elke dag op pad. Ik neem je even mee naar afgelopen week.
Maandag
Mijn maandagochtend begon met een overleg ter afronding van de Mantel der Liefde. Het opheffen van een stichting lijkt bijna net zoveel werk als het oprichten er van. Alles moet per postduif, in drievoud… -
Oeteldonk
“Kun je volgende week fotograferen bij ons?”
– Helaas, dan is het carnaval en ben ik vrij!
“Viér jij dat? En werk je dan niet?”
– Ja! En klopt. De hele week niet, in principe.
“Dan moet je zeker bijkomen van al dat zuipen”Dit gesprek vindt elk jaar wel een keertje plaats. Carnaval is voor zoveel mensen die ik spreek niet meer dan jezelf in een apenpakkie hijsen en liters bier naar binnen gooien.
En…
-
Limbo
Zes jaar geleden dwaalde ik over het strand van Tenby. Wachtend tot de storm die al dagen woedde ging liggen, zodat ik de oversteek kon maken naar Caldey Island om mijn boek te maken. Op het strand op een rots kwam ik een man tegen. Hij stond met zijn gezicht in de zon over de zee te staren. We raakten aan de praat en hij vroeg wat ik in hemelsnaam…
-
2019
Ieder jaar blik ik in december terug op de mooie en minder mooie momenten. Zo net na Sinterklaas begint het meestal te kriebelen.
De kerstboom (hij is dit jaar nóg weer een stukje hysterischer, hoera!) staat letterlijk te schitteren in mijn kabouterhuisje. Met dit jaar als nieuwe kerstbal-aanwinsten: een lelijke engel uit de kringloop, een glimmende unicorn en een zeemeermin met vleugels en enorme borsten uit Mexico. Een prima score dacht…
-
Werkdag van een fotograaf. (deel 1)
Hola!
Met enige regelmaat krijg ik de vraag: hoe ziet jouw werkweek er uit? Wat doé je dan precies?
Deze vraag in combinatie met mijn voornemen om weer vaker stukjes te gaan schrijven zorgt ervoor dat ik op deze maandagmorgen met een liter thee naast me, op mijn bank zit met mijn konijnensokken aan en Nick Drake op de achtergrond.Het is vandaag een thuiswerkdag. Dat houdt meestal in dat ik ’s ochtends…
-
-
Hugh
Dear James, Hugh, Baranovski, Francois, Pierre, Renoir, Buckingham Dutton,
Ofwel, Hugh. Mijn “Engelse Opa”.
Je was niet mijn echte opa, maar toch was je mijn opa.
Je was mijn opa sinds onze eerste vakanties in Zuid-Frankrijk. Ik was een baby.
Jullie hadden net als mijn ouders en sta caravan op Residence du Campeur.8 weken per jaar was ik daar. 18 jaar lang. Er ging bijna geen dag voorbij dat ik niet even langs kwam.
Tegen… -
Herfstzomer
In de ochtend met een flauw zonnetje in een warme berenjas
Op de fiets
Koffie in de stad
Croissantje
Photoshoppen in goed gezelschapDwalen over de markt
Pauze
Bekenden groeten
Gelukkige mensen in de zonJas uit
Ukulele spelen in de tuin
Laatste groentes die nog hun best doen
Vogels die kwetterenBikini aan
Nick Drake die zingt over een roze maan
Een mier die over je teen looptHerfstzomer op vrijdag is mijn lievelings.