Weather Permitting (boek)

  • Weather Permitting: Caldey in het Spijkerlied

    Op Caldey valt niet veel te beleven
    Een verlaten eilandje in zee
    Waar nog maar 28 mensen leven
    er is geen supermarkt, winkel of café
    De complete markt ligt daar daar dus open
    voor een bedrijf lijkt mij dat ideaal
    Nu je hier toch niks kan verkopen
    V&D open daar een filiaal!
    Spijkers met koppen
    Zet op zaterdag de zaken op een rij
    Spijkers met Koppen
    We spijkeren je bij

     

  • Weerwolven

    Een van de dagen in Maart
    struinde ik door het verboden bos
    alleen
    zoals ik bijna altijd alleen was op het eiland

    het was mistig. De bomen ritselden en mijn
    fantasie nam me mee

    ik schrok van ieder krakend takje
    van elke opvliegende fazant

    ik droomde eenhoorns en elfjes bij elkaar
    verdween in een andere wereld

    ’s avonds was er open haard. En wijn.
    Ik kreeg een lift

    een oude jeep
    hobbelend door een stikdonker bos

    de maan was niets meer dan een vuurvliegje

    Mijn…

  • Zeebos

    Lopend door het verboden bos
    rook ik naalden
    blaadjes
    groen

    En aan het randje van het bos
    hoorde ik de zee al bulderen
    rook ik een vleugje zout
    een vleugje zilt

    Bos en zee samen
    Zeebos

     

  • Reizen: Weather Permitting week 6

    Ik zag wat mensen van de boot afkomen, ze hadden boodschappen gedaan op het vaste land. Blacky, de bootmeneer van Caldey keek me nors aan. Net zoals hij iedereen nors aan keek. Paul, die ik hier ont- moette, vertelde me later dat hij een jaar lang geen woord tegen hem heeft gezegd. Hij moet altijd even wennen aan nieuwe mensen. Hij woont hier al zijn hele leven. Hij moest met…

  • Reizen: Weather Permitting week 5

    Er gaat een boot! Brother Titus sms’te. Het is nog steeds ‘weather permitting’, maar er is een redelijke kans. Ik kan het woord niet meer horen. Weather permitting. Nooit meer. Ik snel in mijn pyjama naar beneden en Maria zegt dat ik mijn koffer moet pakken en dat ze over een half uurtje nog een keer belt voor de zekerheid. Opgewonden gooi ik alles in mijn koffer, Maria roept even…

  • Reizen: Weather Permitting week 4

    De volgende ochtend ging er wederom geen boot, het stormde zo mogelijk nog harder dan de dag ervoor, maar gelukkig was het wel droog. Ik kreeg een berichtje van Brother Titus.

    Ik liep naar de andere kant van het dorp waar ik nog niet geweest was. Hoe dichter ik bij de zee kwam hoe meer ik merkte hoe hard het eigenlijk stormde. Aangekomen bij de kust kon ik bijna niet meer…

  • Reizen: Weather Permitting week 3

    ‘Being in Limbo, an intermediate place of state. Occuring between two extremes. Any unfavourable place or condition. In a situation characterised by uncertainly, as when waiting for a decision to be made’

    Dat is wel zo’n beetje hoe ik me voelde op de derde dag. Ik besloot het roer om te gooien, en het ‘being in limbo’ als nieuw uitgangspunt te nemen. Te fotograferen vanuit dat standpunt. Vanuit die gekke staat…

  • Reizen: Weather permitting week 2

    De eerste twee dagen waren het stomst denk ik. Daarna ging het wat beter. Dag drie was de dag waarop ik mensen leerde kennen, en me welkom begon te voelen in het dorpje. Op dag drie kwam er een vrolijke lieve hond met me knuffelen terwijl ik over het strand liep. In tegenstelling tot de eerste dag, toen er ’n eenogig mormel tegen mijn statief aan pieste. Ik voelde me…

  • Reizen: Weather Permitting week 1.

    Het avontuur begon al in Bristol. Na een fijne vlucht en een overnachting in een hotel aldaar, stapte ik in alle vroegte op de trein naar Tenby. Tot Cardiff, waar ik over moest stappen ging alles perfect. Een mooie trein, superluxe met stopcontacten en wifi. Wifi, dat wat ik probeerde te vermijden kwam ik overal tegen. In het hotel, in de trein, in de stad.

    Toen ik in Cardiff overstapte in…